ADHD is een ontwikkelingsstoornis, die maar in 30% van de gevallen helemaal op zichzelf staat, zonder bijkomende problematiek. Dat betekent dus dat een kind met ADHD er meestal een ander probleem bij heeft. In 60% van de gevallen zelfs twee problemen. Deze bijkomende aandoeningen noemen we co-morbiditeit.

Co-morbiditeit houdt dus in dat het beeld dat men van het kind krijgt niet ‘slechts’ de symptomen van ADHD laat zien, maar dat er ook andere symptomen waar te nemen zijn. Het kan dus voorkomen dat meerdere stoornissen gelijktijdig bij een kind aanwezig zijn. Het blijkt dat ADHD vaak samengaat met oppositionele gedragsstoornissen, stemmingsstoornissen, motorische onhandigheid, dyslexie, ticstoornissen, autisme en angststoornissen.

Uit bevolkingsonderzoek blijkt dat ADHD in wisselende frequentie kan overlappen met één of meerdere co-morbiditeiten.