Wat is ADHD?

ADHD
ADHD is een ontwikkelingsstoornis en staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder.

In het Nederlands betekent ADHD: aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit en impulsiviteit.Kinderen met ADHD kunnen hun aandacht niet lang richten op taken die voor hen van belang zijn; vaak zijn ze erg druk en hebben ze niet het vermogen om hun eigen gedrag onder controle te houden.

ADD
ADD staat voor Attention Deficit Disorder. Kinderen met ADD vertonen naast aandachtsproblemen en een impulsieve denkwijze geen hinderlijk, druk gedrag, maar juist passief gedrag. ADD-kinderen worden niet snel herkend, omdat ze minder storend gedrag vertonen dan kinderen met ADHD.

Naar schatting heeft circa 4% van de leerlingen in het reguliere basisonderwijs ADHD, in het speciaal onderwijs gaat het om ruim 8% van de leerlingen.

Dit betekent dat in bijna elke klas een leerling met ADHD zit. De kans dat een leerkracht in aanraking met ADHD te maken krijgt is dus zeer groot.

Geschiedenis van ADHD

Beschrijvingen van drukke en onstuurbare kinderen bestaan al sinds 1847. De Duitse arts Hofmann schreef in zijn boek “Struwel Peter” (Piet de Smeerpoets) over “Zappel Philip, oftewel ongedurige Philip. Na 1900 raakte men steeds meer geïnteresseerd in het verband tussen bepaalde hersenaandoeningen/ beschadigingen en gedrag. In 1902 schetste de Londense kinderarts Still het hyperactieve en impulsieve gedrag van 20 kinderen en verklaarde de gedragsproblemen van deze kinderen vanuit een organische hersenafwijking die ofwel was geërfd of opgelopen door een trauma rond de geboorte.

Rond 1950 noemde men de aandoening van kinderen die beweeglijk en impulsief gedrag en concentratieproblemen vertoonden Minimal Brain Damage, kortweg MBD. Men vermoedde een hersenbeschadiging als oorzaak van het problematische gedrag.

In de jaren zestig werd steeds meer getwijfeld aan hersenschade als enige oorzaak. De D van Damage werd vervangen door de D van Dysfunction. Na 1988 spreekt men over ADHD. De term die nu nog steeds wordt gehanteerd.