Co-morbiditeit

ADHD is een ontwikkelingsstoornis, die maar in 30% van de gevallen helemaal op zichzelf staat, zonder bijkomende problematiek. Dat betekent dus dat een kind met ADHD er meestal een ander probleem bij heeft. In 60% van de gevallen zelfs twee problemen. Deze bijkomende aandoeningen noemen we co-morbiditeit.

Co-morbiditeit houdt dus in dat het beeld dat men van het kind krijgt niet ‘slechts’ de symptomen van ADHD laat zien, maar dat er ook andere symptomen waar te nemen zijn. Het kan dus voorkomen dat meerdere stoornissen gelijktijdig bij een kind aanwezig zijn. Het blijkt dat ADHD vaak samengaat met oppositionele gedragsstoornissen, stemmingsstoornissen, motorische onhandigheid, dyslexie, ticstoornissen, autisme en angststoornissen.

Uit bevolkingsonderzoek blijkt dat ADHD in wisselende frequentie kan overlappen met één of meerdere co-morbiditeiten.

Wat is ADHD?

ADHD
ADHD is een ontwikkelingsstoornis en staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder.

In het Nederlands betekent ADHD: aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit en impulsiviteit.Kinderen met ADHD kunnen hun aandacht niet lang richten op taken die voor hen van belang zijn; vaak zijn ze erg druk en hebben ze niet het vermogen om hun eigen gedrag onder controle te houden.

ADD
ADD staat voor Attention Deficit Disorder. Kinderen met ADD vertonen naast aandachtsproblemen en een impulsieve denkwijze geen hinderlijk, druk gedrag, maar juist passief gedrag. ADD-kinderen worden niet snel herkend, omdat ze minder storend gedrag vertonen dan kinderen met ADHD.

Naar schatting heeft circa 4% van de leerlingen in het reguliere basisonderwijs ADHD, in het speciaal onderwijs gaat het om ruim 8% van de leerlingen.

Dit betekent dat in bijna elke klas een leerling met ADHD zit. De kans dat een leerkracht in aanraking met ADHD te maken krijgt is dus zeer groot.